Epistulae morales ad Lucilium

Framsida
Hachette et Cie, 1902 - 118 sidor
 

Så tycker andra - Skriv en recension

Vi kunde inte hitta några recensioner.

Utvalda sidor

Andra upplagor - Visa alla

Vanliga ord och fraser

Populära avsnitt

Sida 94 - Sic, inquis, sine ullo ad me peculio venietl ģ Noli timere : aliquid secum fert. Quare aliquid dixi? Multum. Quid enim hac voce praeclarius, quam illi trado ad te perferendam ? Malum est in necessitate vivere : sed in necessitate vivere necessitas nulla est.
Sida 57 - ... quid ergo ? eadem 6 6 faciemus, quae ceteri ? nihil inter nos et illos intererit ?' plurimum. dissimiles esse nos vulgo sciat, qui inspexerit propius. qui domum intraverit, nos potius miretur quam supellectilem nostram. magnus ille est, qui fictilibus sic utitur quemadmodum argento. nec ille minor IQ est, qui sic argento utitur quemadmodum fictilibus.
Sida 61 - Segnius irritant animos demissa per aurem Quam quae sunt oculis subjecta fidelibus et quae Ipse sibi tradit spectator.
Sida 84 - tune scito esse te omnibus cupiditatibus eolutum, cum eo perveneris, ut nihil deum roges, nisi quod rogare possis palam.' nunc enim quanta dementia est hominum! turpissima vota dis insusurrant: si quis admoverit aurem, conticescent, et quod scire hominem nolunt, deo narrant, vide ergo, ne lioc praecipi ealubriter possit: 'sic vive cum hominibus, tamquam deus videat: sic loquere cum deo, tamquam homines audiant.
Sida 63 - Nihil vero tarn damnosum bonis moribus quam in aliquo spectaculo desidere. Tune enim per volup3 tatem facilius vitia subrepunt. Quid me existimas dicere ? Avarior redeo, ambitiosior, luxuriosior, immo vero crudelior et inhumanior, quia inter homines fui.
Sida 58 - Nous ne nous tenons jamais au temps présent. Nous anticipons l'avenir comme trop lent ā venir, comme pour hâter son cours ; ou nous rappelons le passé, pour l'arręter, comme trop prompt : si imprudents, que nous errons dans les temps qui ne sont pas nôtres, et ne pensons point au seul qui nous appartient ; et si vains, que nous songeons ā ceux qui ne sont plus rien, et échappons sans réflexion le seul qui subsiste.
Sida 84 - ... orandum est ut sit mens sana in corpore sano. fortem posce animum mortis terrore carentem...
Sida 84 - At bona pars procerum tacita libabit acerra ; s baud cuivis promptum est murmurque humilesque susurros tollere de templis et aperto vivere voto. 'Mens bona, fama, fides...
Sida 68 - Quid? Ego tibi videor inertiam suadere? In hoc me recondidi et fores clusi, ut prodesse pluribus possem. Nullus mihi per otium dies exit; partem noctium studiis vindico; non vaco somno sed succumbo, et oculos vigilia fatigatos cadentesque in opere detineo. Secessi non tantum ab hominibus, sed a rebus, et in primis a meis rebus: posterorum negotium ago.

Bibliografisk information